مزایای استفاده از صفحه کلید استاندارد فارسی و روش فعال کردن آن

اگر همچنان از کیبورد قدیمی ویندوز (اصطلاحاً کیبورد غیر استاندارد) استفاده می‌کنید، وقت آن است که کار با کیبورد استاندارد فارسی را شروع کنید. حتماً با معضل نیم‌فاصله در کیبورد قدیمی ویندوز مواجه شده‌اید و در نرم‌افزارها و محیط‌های مختلف مسئلهٔ تایپ اعداد، و «ی» و «ک» فارسی آزارتان داده است. در این جا، نحوهٔ فعال‌سازی کیبورد استاندارد در ویندوز و تفاوت‌های چیدمان آن را شرح می‌دهیم.

برای فعال‌سازی این کیبورد ابتدا وارد تنظیمات زبان ویندوز شوید.

حال، در قسمت زبان فارسی روی گزینهٔ Options کلیک کنید.

سپس، با زدن دکمهٔ Add an input method از لیست پیش رو گزینهٔ Persian (standard) را انتخاب می‌کنیم.

حال کافی‌ است با زدن دکمهٔ Remove کنار کیبورد Persian آن را حذف کنیم.

چیدمان کلیدهای کیبورد فارسی استاندارد:

  • نیم‌فاصله: shift + space
  • پ: کلید M
  • ژ: shift + c
  • ویرگول: shift + 7
  • نقطه ویرگول: shift + “
  • حرکت‌ها، تشدید و تنوین‌ها: از U تا Q + Shift
  • ئ: shift + s
  • همزه (ء):‌ shift + M
  • همزهٔ کوچک: shift + N
  • أ: shift + F
  • ؤ: shift + A

در ابتدا ممکن است با محل قرارگیری ویرگول در این کیبورد و جابجا شدن برخی از حروف مشکل داشته باشید. ولی، خیلی زود به این چیدمان عادت خواهید کرد و دیگر سراغ کیبورد قدیمی نخواهید رفت.

نظرات (3) -

  • کیبورد استاندارد کیبورد خوبی است و به نظر من در آینده حتماً به‌طور کامل جای کیبوردهای فعلی را خواهد گرفت (مخصوصاً با توجه به داشتن نیم‌فاصله). اما نسخۀ فعلی آن ایرادات نسبتاً بزرگی هم دارد که یکی دو تای آن‌ها را در همین‌جا نام می‌برم:
    ۱- جای بسیار بدِ «ویرگول»:‌ به جرأت می‌توان گفت که، پس از نقطه، ویرگول پرکاربردترین نشانۀ سجاوندی است. با این حال، اختصاص دادن ویرگول به کلید شمارۀ ۷ حیرت‌آور است. تصور کنید برای گذاشتن ویرگول باید انگشت خود را مدام روی کلیدی بگذارید که هم دور است و هم انگشت‌تان برای گذاشته شدن روی آن آموزش ندارد و احتمالاً هیچ‌وقت هم نخواهید توانست برای زدن ویرگول آن را ورزیده کنید، مخصوصاً اگر انگشتان‌تان مثل بنده کوتاه باشد.
    ۲- حذف برخی حروف لازم و آوردن حروف زاید: «کیبورد استاندارد» حروفی را در جمع خود وارد کرده که باز هم به جرأت می‌توانم بگویم شاید ۹۰ درصد تایپیست‌ها هیچ‌وقت در عمرشان از آن استفاده نکنند. از این جمله است الف مقصوره و «ۃ». از آن سو، حرفی بسیار لازم را در جمع خود نامحرم تشخیص داده و آن را بیرون کرده، یعنی کسرۀ اضافۀ پس از های غیرملفوظ که یا به صورت «ۀ»‌ نوشته می‌شود و یا «ه‌ی». البته کسانی که «ۀ» را به صورت «ه‌ی»‌ می‌نویسند مشکلی با بیرون شدن این همزه ندارند اما افرادی مثل من که عادت به استفاده از «ۀ» داریم با این مشکل بزرگ روبرو هستیم. ضمن این‌که روش غالب و به اصطلاح مرضیه در بین اهالی چاپ و نشر هم کاربرد «ۀ» است و نه «ه‌ی»‌. اتفاقاً «اصل کم‌کوشی» هم استفاده از «ۀ» را تجویز می‌کند تا استفاده از «ه‌ی» را که برای تایپ آن باید از چهار کلید استفاده کرد.
    چه باید کرد؟
    سه راه پیش‌رو داریم. یا به همین کیبوردِ فعلیِ فاقدِ نیم‌فاصله بسنده کنیم و محدودیت‌هایش را بپذیریم و البته از برخی راحتی‌هایش هم، در قیاس با کیبورد استاندارد، بهره‌مند شویم و یا این کیبورد را برای همیشه ببوسیم و بگذاریم کنار و به کیبورد استاندارد رو بیاوریم. به نظر منی که چندین سال تایپ کرده‌ام و تقریباً با تمام زیر و بم و مشکلات کیبورد فارسی آشنا هستم (البته منظورم مشکلات تخصصی و کامپیوتری نیست، بلکه در حد همین تایپ حروف و رسم‌الخط رایج فارسی می‌گویم) رو نیاوردن به کیبورد استاندارد اشتباه بزرگی است. کیبورد استاندارد هم مشکل نیم‌فاصله را برای‌مان حل کرده و هم، تا حدی، مشکل تایپ اعداد را.
    اما با مشکلاتش چه کنیم؟ برای این هم دو راه داریم: یا می‌توانیم کیبورد استاندارد را همین‌طور که هست بپذیریم و خود را با برخی پیکربندی‌های عجیبش، که به عقیدۀ بنده حاصل کژسلیقگی هستند، وفق دهیم، که کاری است البته سخت، و یا می‌توانیم پیکربندی‌ باب دل خود را به آن تحمیل کنیم! با این کار با یک تیر دو نشان زده‌ایم، هم کیبورد استاندارد را داریم و هم لازم نیست که دوباره عادت انگشتان‌مان را تغییر دهیم و مرارت‌هایش را به روح و روان‌مان تحمیل کنیم. تغییر پیکربندی کیبورد بسیار راحت است. کافی است از برنامه‌هایی که برای این کار ساخته شده‌اند استفاده کنیم. خودِ من از keyboard layout manager استفاده می‌کنم که برنامه‌ای است رایگان و بسیار کارامد. می‌توانید از config خودتان هم فایل خروجی تهیه کنید و برای تمام سیستم‌های‌تان به کارش ببندید. (من با این برنامه جای ویرگول و کسره و ضمه را تغییر دادم. همچنین «ۀ» را نیز به مجموعۀ حروف افزودم.)
    یک سؤال هم از دوستانی دارم که احیاناً با مشکل من برخورد کرده و راه‌حلی برای آن دارند: برای گذاشتن ویرگول یا جداکننده «در اعداد» باید از چه حرفی در کیبورد استاندارد استفاده کرد؟ فرض کنید می‌خواهم ۳۰۰۰۰۰۰ را طوری بنویسم که بعد از هر سه تا صفر یک ویرگول باشد به این شکل: ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ به نحوی که خواندنش راحت باشد.
    • نظر شما بسیار مفید بود. ممنونیم که تجربه خود را در این زمینه در اختیار ما قرار دادید.
    • بله درست می‌فرمایید، چیدمان بعضی حروف، مخصوصاً ویرگول، مناسب نیست. در مورد همزه (مثلاً خانهٔ)، از میانبر shift+ N  استفاده کنید. این کار مستلزم آن است که فونت‌تان هم استاندارد باشد (فونت‌های سری B استاندارد نیستند).
      در ارتباط با جدا کردن هزارگان اعداد راه خیلی آسانی وجود ندارد، ولی این کار هم راه حل دارد. اگر از ترادوس استفاده می‌کنید که خیلی راحت از quick insert (ctrl+,) استفاده کنید تا قالب اعداد در خروجی حفظ شود و نهایتاً در فایل خروجی با replace کردن زبان اعداد انگلیسی را به فارسی تبدیل کنید.
      در ورد هم برای این کار ماکرو وجود دارد. به زودی آموزش جدا کردن هزارگان اعداد را می‌گذارم.

ارسال نظر